​તરહી ગઝલ

Standard

જનેતા ની હથેળી પણ ગુલાબો ની પથારી છે,
કે જ્યાં સેજ સુંવાળી ગુલે ગુલઝાર હારી છે.
પ્રણય પંથે પડે શી અડચણો સમજી શકું છું હું,

તમારી જે દશ્ થઈ એજ થઈ આજે અમારી છે.
સતત નિષ્ફળ થયો છુ પણ હજી પુરૂષાર્થ કરવો છે,

નથી કંઈ હામ હારી ફકત મેં બાજી જ હારી છે.
અરે આ ચાંદમાં ઠંડક બધી છે એટલે વ્યાપી,

સનમ એ ઉપરે પ્યારી તમારી તે પથારી છે.
ગળે મળતા રહ્યા મિત્રો મને પણ એક ધોખો છે,

અધર પર હાસ્ય છે કરમાં દુધારી એ કટારી છે.
જગત માં મા સમો દાતા કદી નજરે નથી દીઠો,

ભિખારી છે છતાં સંતાન પર જન્નત ને વારી છે.
નિહાળે છે બદી સઘળી ને સમરથ ચૂપ થઈ બેસે,

બધા ભિષ્મો તણી અંતે તો જગ બાણે પથારી છે.

– ચમન ગજ્જર

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s