Daily Archives: February 3, 2017

ભીતર નો ભીંજાણા

Standard

કાળમીંઢ પત્થરા કેરા ભીતર નો ભીંજાણા,

મૂશળધાર માથે બારેય મેહુલા મંડાણા.
સંતના સમાગમથી જરા નવ સમજ્યા,

માયા મમતામાં જેના મનડાં મૂંઝાણા.
કાળી ઉન કેરાં કાપડ કોઇ રંગરેજથી,

લાખ ઉપાયે બીજા રંગે નો રંગાણા.
ફુલડાંની સેજે એને નીંદરાયું નાવે,

મછિયાંની ગંધે એના તનડાં ટેવાણાં.
પિંગલ કહે છે પ્યાલા દૂધ ભરી પાયું,

વિષધરનાં વર્તન જરિયે નવ બદલાણા.
*કવિઃ પિંગળશીભાઇ ગઢવી.

​….મેઘનાદ મરતા….

Standard

         🏹🏹🏹
              દુહો

ઊલટ્યો દધિ આઠમો, મરતા મેઘનાદ

છૂટા થયા સુરો સદા, શક્તિ કરતા સાદ
         છંદ-ત્રિભંગી

રણ લંકા રણ માં દૈત દમનમા રાવણ રણ મા જોઇ રીએ

હટ હટ કર હાકા ધક બક ધાકા બહુ નર વાકા રીંછ બીએ

લડવા સબ લાગા ખોણીત ખાગા દુશ્મન દાગા પાવ દિએ

મેઘનાદ મરતા લઇ ખપરાતા પરધમ ચામુંડ રેર પીએ…૧
રાક્ષસ રડવતા દડદડ દડતા તબ તફડતા ભોમી તળે

હાહાકારી હટતા શિરવાણ ચડતા શત્રુ પડતા ભોમી સરે

ઊઠો અરિ આખા જોઇ કવિ ઝાંખા દશ મુખ દાખા દોટ દિએ..                                                                                                            મેઘનાદ મરતા…૨
રાવણ અકળાયો મેઘ મરાયો જાગે જાયો જોર કરી

બજવે ખૂબ બાજા જોર થી ઝાઝા નાથ લંકા નાદ કરી

ઉઠો બધું આજે લંકા લાજે આ યુધ્ધ સાજે હાથ લિએ                                                                      મેઘનાદ મરતા…૩
રીંછ લાગા લડવા પદ પ્રભુ પડવા હથ હડબડવા કોણ હલે

એ નાથ ઉગારો શ્યામ સંભારો પ્રભુ પધારો આવી પલે

એમ વાણી ઉચ્ચારી ચિત સંભારી ભય દુઃખ ભારી એમ ભયે                                                                     મેઘનાદ મરતા…૪
ગર્જો કુંભ ગાંડો જોર થી જાડો, ઉભો આડો પહાડ ખડે

ક્રોધે મંડાણો રગત રંગાણો ડુંગર પાણો પાવ પડે

રીંછ કૈક રડાયા ધડવડ ધાયા રણ સવાયા કોણ રિએ                                                                 મેઘનાદ મરતા…૫
સુણી રામ ચિડાયો કૌશલ જાયો ધનુષ ઉઠાયો બાહુ વડે

ઉલટ્યો દધિ આખો પ્રખગ પાખો દુશ્મન લાખો શિશ દડે

તબ તીર માર્યો છાતી નિકાર્યો દૈત સંહાર્યો રાડ દિએ                                                          મેઘનાદ મરતા…૬
ભાગ્યા દૈતા ભારી આત્મ ઉગારી બચવા બારી એક ન મળે

સૌ મળી સાહેલી અંગ અલબેલી નાર નવેલી નીર ઢળે

હરિ મેલે હડસેલી કોણ હોય બેલી,લાર લવેલી કોણ લિયે                                                                                      મેઘનાદ મરતા…૭
કરે પ્રેત કકળાટો વૈતલ વાટો શક્તિ સપાટો શ્રોણ પીએ

પાપી રાક્ષસ પૂરા આયુષ્ય અધુરા એમ અસુરા માર દીએ

‘નાજા’ નર નાથે બળિયા બાથે ભડ ભારથે ભાજ દીએ                                                                  મેઘનાદ મરતા…૮
~કવિ શ્રી નાજાભાઇ બારોટ