Category Archives: કટાર – લેખ

ચિંતન- દેવ બનવુ હોય તો દેવત્વ કેળવવું પડે

Standard

ચિંતન

દેવ બનવુ હોય તો દેવત્વ કેળવવું પડે

– સંસાર માં પ્રવર્તતી કોઈ પણ સિદ્ધી કે ઉપલબ્ધી મેળવવા માટે પ્રથમ તેના યોગ્ય થવું પડે તેના માટે ની પાત્રતા કેળવવી પડે,,,,,,,!!!!!
કારણ ,,,,, ઉત્તમ વસ્તુ અધિકાર વિના નથી મળતી અને જો મળે તો અયોગ્યતા અને અપાત્રતા ને કારણે જાજો સમય નથી રહેતી,જેમ મોર ની કળા ને વીંખાતા અને તીવ્ર ગતિ થી આકાશ માં ઉછળેલા પથ્થર ને જમીન પર પટકાતા વાર નથી લાગતી તેમ અયોગ્યતા ના કારણે મળેલ સિદ્ધિ કે યશ ને નષ્ટ થતા વાર નથી લાગતી.
જેમ સિંહણ ના દુધ ને સમાવવા કંચન(સોના) ના પાત્ર ની જરૂર પડે તેમ દેવત્વ કેળવવા માટે તેના સમાન આચરણ જીવન માં લાવવું પડે. જેમ પાચનશક્તિ મજબુત હોય તો વધુ જમી અને પચાવી શકાય તેમ સિદ્ધિઓ અને શક્તિઓ ને પચાવી ને સરળ તથા જમીન પર રહેવાની અસાધારણ સિદ્ધિ મેળવી લે ત્યારે દેવત્વ જાગ્રત થાય અને લાંબાગાળા સુધી ટકી રહે.આજના માનવી ને રાવણ જેવી જાહોજલાલી પણ ભોગવવી છે અને રામ જેવી પ્રતિષ્ઠા પણ જોઈ છે એમ બંને હાથ માં લાડવા રાખવા છે જે અશક્ય છે.
વર્તમાન માં જનસમાજ માં જે લોક-દેવતાઓ પ્રવર્તે છે જેમકે રામદેવ પીર,જેશલ પીર,મેકરણ દાદા,પાબુદાદા,ગોગાદેવ,વાછળા દાદા વગેરે સર્વે જન્મ થી તો સાધારણ મનુષ્ય જ હતા પરંતુ તેમનું વૈચારીક સ્તર અને આચરણ ખુબ જ ઊંચા હતા જેના કારણે તેમને હૃદય માં સુષુપ્ત અવસ્થા માં રહેલ દેવત્વ ને જાગ્રત કરી લીધું. અકાળે મૃત્યુ પામેલ દિવ્યાત્માઓ પણ પોતાના અધૂરા રહેલ ભગીરથ કે નેક કાર્ય ને પાર પાડવા સુપાત્ર વ્યક્તિ ને નિમિત્ત બનાવતી હોય છે અને તેના થકી પોતાના હેતુઓ સિદ્ધ કરતી હોય છે પણ વાત યોગ્યતા અને લાયકાત ની છે જે વ્યક્તિએ સ્વયં કેળવવી પડે જીવન-ધોરણ,વિચારો,ગુણ, કર્મ,સ્વભાવ અને આચરણ આ તમામ પાસાઓ કોઈ ચોક્કસ વિચારધારા કે લક્ષ્ય ના કેન્દ્ર માં હોય ત્યારે વ્યક્તિ નું માનવ્ય શ્રીમાન બને છે અને તેની માનસીક તેમજ આત્મિક સિદ્ધિઓ જાગ્રત થઈ ને તેને વ્યક્તિ માંથી વ્યક્તિત્વ કે દેવત્વ સુધી પહોંચાડી દે છે.લાખો માંથી અમુક વિરલાઓ જ આવું ઉચ્ચ જીવન જીવી શકે છે અને સમય ના વિપરીત વેણ માં,અતિ મુશ્કેલ કસોટીઓ માંથી પસાર થયા પછી તે સ્થાન સુધી પહોંચે છે જ્યાં શૂન્યતા આવી જાય છે તે જ અમરત્વ અને બ્રહ્મત્વ ની સફર છે જેની શરૂઆત આત્મજાગૃતિ થી થાય છે.અને આ સર્વે ની શરૂઆત વિચારો થી જ થાય છે સનાતન ધર્મ કે આર્ય સંસ્કાર જે-તે સમયે સમગ્ર વિશ્વ માં ફેલાયેલા હતા તેનું પ્રમુખ કારણ પણ ઉજ્જવળ અને ઉચ્ચ બૌદ્ધિક વારસો તથા આચરણ જ હતું અને એ જ આર્યવ્રત આજે આંતરીક ખોખલો બની ગયો છે અને સનાતન ધર્મ મુશ્કેલી માં છે તેનું પ્રમુખ કારણ વૈચારીક પતન જ છે….. આ ભોગવાદ ની અશરો છે,,ભોગી વ્યક્તિઓ માં ક્યારેય દેવત્વ જાગ્રત નથી થતું પણ હૃદય માં સુષુપ્ત અવસ્થા માં રહેલ તત્વ પણ નાશ પામે છે,,, માટે હે ઉજ્જવળ આર્ય પરંપરા અને સનાતન ધર્મ ના વાહકો, હે સજ્જનો ધર્મ,રાષ્ટ્,સમાજ અને સંસ્ક્રુતિ માટે નિજ ના કર્તવ્ય અને દાયીત્વ સમજો તથા અધોગતી ના પથ પર ચલાયમાન આ રાષ્ટ્ ને પુનઃજગતગુરુ ના સિંહાસન પર બેસાડવા માટે આગળ આવો,,,,,ઉચ્ચ વિચાર અને આચરણ થી તમારા હૃદય માં રહેલા દેવત્વ ને જાગ્રત કરો અને રાષ્ટ્ર-નિર્માણ માટે નવ-નિર્માણ માં આહુતી આપો.
આતમ ખોજ અલખ જગાવ
વધુ શબ્દો અને ભાવો નું સંક્ષેપિકરણ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો છે.

જગત જનની જગદંબા માઁ ભગવતી ના ચરણો માં કોટી-કોટી વંદન.

– ધ્રુવરાજજી જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)
5-12-2017

।। જય માતાજી ।। ।। જય ક્ષાત્રધર્મ ।।

Advertisements

ગામ નામ નો મહિમા

Standard

ગામ નામ નો મહિમા

જખ્ખ(જખ,યક્ષ)
જખ્ખ + ઉતર્યા(આગમન,આવ્યા,ઉતર્યા)
જખ્ખ ઉત્તરા
જખૌતરા
જખૌત્રા,જાખોત્રા

– બૃહદ કચ્છ સામ્રાજ્ય ના ચોરાડ પ્રદેશ માં રણ ની કાંધી એ વસેલું ગામ એટલે જાખોત્રા.કચ્છ નું મોટુંરણ વટાવી અહીં થર નું રણ લાગે જે 48 કિલોમીટર ના રણ પછી પાકિસ્તાન નો નગર પારકર તાલુકો,કહેવાય છે કે એક સમયે અહીં દરીયો હતો સોરઠપતિ રા’નવઘણ જ્યારે બેન જાહલ ની વારે ગયો ત્યારે આ દરીયો વરૂડી માં ના સાક્ષાત્કાર થી સુકાઈ ગયો ચારણકા અને એવાર ની સીમ માં રણ ની કાંધી એ વરૂડી માઁ નું સ્થાન છે અને જાખોત્રા ગામ ની સીમ માં ઇશ્વરીયા મહાદેવ પાસેએ આજે પણ એ દરિયા ના અવશેષ જોવા મળે,રોજ સવારે જમીન ના પેટાળ માંથી ખારું પાણી આજે પણ નીકળે છે અને ઇશ્વરીયા મહાદેવ નો ઇતિહાસ પણ ખુબ જ અદ્ભૂત છે તે સ્વયંભૂ પ્રકટ મહાદેવ છે.જ્યારે અહીં દરિયો હતો ત્યારે જાખોત્રા ની બાજુનું ગામ એવાર એક સમૃદ્ધ નગર હતું તે એક બંદર તરીકે વિકાસ પામ્યું હોઈ શકે અને સિંધ તેમજ આગળ ના પ્રદેશો સાથે વ્યાપારી આપ-લે નું કેન્દ્ર હોઈ શકે એ સમૃદ્ધ નગર હશે એવા પ્રમાણ આજે પણ એવાર ગામ માં જોઈ શકાય.
યક્ષો(જખ) જ્યારે અફઘાનિસ્તાન ની ઘાટીઓ માંથી કચ્છ આવ્યા ત્યારે આ એવાર બંદરે આવ્યા હોય અને મુકામ એવાર ની સીમ માં નાખ્યો હોય.
જ્યાં યક્ષો એ પડાવ નાખ્યો,જ્યાં યક્ષો રોકાણા અથવા સિંધ તરફ થી આવીને જ્યાં યક્ષો ઉતર્યા એ જખ્ખ ઉત્તરા તરીકે ઓળખાઈ પાછળ થી અપભ્રંશ થઈને જાખોત્રા થયું હોય તેમાં શંકા ને કોઈ સ્થાન નથી.
જાખોત્રા ગામ ના વડીલો પાસેથી આ વાત સાંભળવા અને જાણવા મળે પણ હવે એવા વડીલ કોઈ રહ્યા નથી.
મારા પીતાજી ઘનશ્યામસિંહ(માનુભા)ચંદુભા જાડેજા દ્વારા મને આ વાત જાણવા મળી અને તર્ક ની દ્રષ્ટિ એ પણ બંધ બેસતી હોવાથી આપ સૌ વચ્ચે જણાવી.
આપ ના ગામ નું નામ કેવી રીતે પડ્યું એ આપ પણ જાણો અને અન્યો ને જણાવો.

– જામોત્તર ધ્રુવરાજજી જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય માતાજી ।। ।। જય કચ્છ ।।

ચિંતન-રક્ષિત સ્મારકો નું વર્તમાન

Standard

ચિંતન
રક્ષિત સ્મારકો નું વર્તમાન

– ભારત સરકાર દ્વારા સાંસ્કૃતિક ધરોહર ને સાચવવા માટે તથા તેના જતન અને સંવર્ધન માટે એક ખાતું નીમવામાં આવ્યું છે પુરાતત્વ ખાતું department of arciology. ભારતભરમાં માં જેટલા સ્થાપત્યો રહેલા છે તેની વિશેષતા ને સમજી તેનું મહત્વ જળવાઈ રહે એના માટે ભારત સરકાર આ ખાતા ને ગ્રાન્ટ આપે છે અને અધિકારીઓ ના ઊંચા પગાર ધોરણ છે.
મોટાભાગે આપણે કોઈ પણ જુના સ્થળો એ પ્રવાસ માં જઈ ત્યારે તે સ્થળે તકતી મારેલી હોય છે પુરાતત્વ ખાતા ના રક્ષિત સ્મારક ની અને સ્થળ વિશે ની માહિતી ની.
હું અત્યાર સુધી આવા જેટલા રક્ષિત સ્મારકો એ ગયેલો છું અમુક ની મુલાકાત તો અવાર નવાર લેવાની થતી હોય મોટાભાગે દરેક ની એ જ સ્થિતિ છે.
પુરાતત્વ ખાતા વાળા ખાલી તકતી મારીને જતા રહે છે પછી ક્યારેય આંટો મારવા આવતા નથી,અમુક વધુ ઉપયોગી સ્થળ માટે તો સરકારશ્રી દ્વારા સ્થળ ના મહત્વ ને સમજી ખાસ તે સ્થળ પુરતી જ ખાતા ની આખી અલગ શાખા નિમેલી હોય છે અને તેનો કર્મચારી મંડળ પણ અલગ હોય અને એના જતન અને સંવર્ધન માટે સમયાંતરે અમુક રકમ પણ ફાળવવા માં આવતી હોય છે…..પણ આ અધિકારીઓ ના હાડકા હરામ ના થઇ ગયા છે બેઠા બેઠા ઊંચા પગાર ખાવા છે અને સ્થળ ના ઉત્થાન માટે મળેલ રકમ પણ ચાવી જાવી છે આમ ને આમ વારસો ખોરવાઈ રહ્યો છે.
અંજાર માં જુની શાક માર્કેટ અને ખેંગારજી ગ્રંથાલય(લાઈબ્રેરી)પાસે વેરીસાલજી કોઠો(ટીંબી કોઠો) પાસે કચ્છ ના પ્રથમ બ્રિટીશ પોલીટિકલ એજન્ટ કેપ્ટન જેમ્સ મેકમરડો ઉર્ફ ભુરીયો બાવો નો બંગલો આવેલ છે. આ બંગલો ઇતિહાસિક દ્રષ્ટિએ ખૂબ મહત્વ નું સ્થાન ધરાવે છે કારણ કે બંગલા ની અંદર અત્યંત દુર્લભ એવા કમાંગરી શૈલી ના ભીંત ચિત્રો છે તેમાં રામ રાવણ યુદ્ધ,રાજા ની સવારી વગેરે અલગ અલગ ઘણા પ્રસંગો ના ચિત્રો છે આ બંગલો પુરાતત્વ ખાતા નું રક્ષિત સ્થળ છે અને માત્ર આ બંગલા ના જતન માટે પુરાતત્વ ખાતા ની આખી અલગ શાખા ભુજ માં ફાળવવા માં આવી છે એ ના કર્મચારીઓ ને માત્ર આ બંગલા ની દેખરેખ માટે ઊંચા પગાર ચૂકવાય છે અને એની જાળવણી માટે અમુક રકમ પણ મળતી હશે….
અત્યારે આ બંગલા ની સ્થિતિ શું છે ખ્યાલ છે…??
બંગલા ની બાજુ માં ખાલી પટ્ટ પર ગેરકાયદેસર દબાણ છે ત્યાં મજૂર વર્ગ રહે છે
બંગલા ના બધા બારણા ઓ તૂટેલા છે
ત્યાં અસામાજીક તત્વો નો ઘસારો વ્યાપક છે
જુગાર રમવા અને છોકરીઓ ને લઈને અનૈતિક કાર્યો કરવા ત્યાં લોકો આવે છે
બંગલા ની અંદર ગાયો,ભેંસો,કુતરા બીજા જનાવર ફરતા હોય એમના મળ મૂત્ર,બીજો કચરો,ધૂળ બધું પડ્યું હોય.
બંગલા ની અંદર જે કિંમતી વસ્તુઓ હતી એ ચોરાઈ ગઇ હવે ખાલી ખોખું વધ્યું છે.
અસામાજીક તત્વો થી બંગલા ફરતે રહેનાર તમામ ત્રાસી ગયા છે.
બંગલા ની છત તૂટી ગઈ છે તેમાં ચોમાસા માં પાણી આવે છે અને તેના કારણે ભીંત ચિત્રો ભૂંસાતા જાય છે.
ઉનાળા માં તડકો આવે છે તેના કારણે જાંખા પડતા જાય છે.
એકંદરે જે સ્થળ ની જાળવણી માટે સરકારે પુરાતત્વ ખાતા ની અલગ શાખા નિમેલ છે તેની જાળવણી નો ખર્ચ પસાર થાય છે જે સ્થળ ના ભીંત ચિત્રો નું ખૂબ મહત્વ છે તે સ્થળ એક વેરાન બિન વારશુ મકાન ના ખંડેર જેવું લાગે છે અને ત્યાં થતા કાળા કામો થી પાડોશીઓ કંટાળી ગયા છે.
જો સ્થિતિ આમ જ રહી તો આવનારા ત્રણ વર્ષમાં મેકમરડો નો બંગલો નામશેષ બની જશે તેની અંદર રહેલા કમાંગરી શૈલી ના ભીંતચિત્રો નષ્ટ થઈ જશે અને આપણે આપણો એક ભવ્ય વારસો ગુમાવી બેસીસુ.
આ એક સ્થળ ની વાત નથી મોટાભાગ ના રક્ષિત સ્મરકો ની સ્થિતિ આવી જ છે,તંત્ર ન જાગે તો નાગરીકે જાગવું જોઈ અને હરામખોર અધિકારીઓ ને એમની ઔકાત દેખાડવી જોઈ.
માત્ર સ્થળો એ ફરવા કે ફોટા પડાવવા જ ન જાવ પણ સ્થળ ને લગતી માહિતી નું પણ ધ્યાન રાખો અને વારસા ના જતન પ્રત્યે ના આપણા નૈતિક કર્તવ્ય નું પાલન કરો.
આપણો વારસો આપણી પહેચાન.

– ધ્રુવરાજજી જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય માતાજી ।। ।। જય જગત ।।

ચિંતન-સાચી મર્દાનગી

Standard

ચિંતન
સાચી મર્દાનગી

– નોંધ :- સંદેશ ને પૂર્ણ વાંચે એ જ પ્રતિભાવ આપે, ખોટા અંગુઠા બતાવી કે વાહવાહી કરી મને હતાશ ન કરશો અને પૂર્ણ વાંચ્યા બાદ તમારી અંદર રહેલ મર્દ જાગે તો અન્યો સુધી પણ પહોંચાડજો બાકી કોઈ પ્રશ્ન કે જિજ્ઞાસા હોય તો નીચે મારો સંપર્ક અંક આપું છું.

મર્દાનગી એક એવો શબ્દ છે જે સાંભળતા શરીર ના તમામ અવયવો સવળા થઈ જાય શબ્દ કાને પડતા જ એક જબરદસ્ત ઉર્જા નો સંચાર થાય એમાં પણ આ ભારતવર્ષ એ સતી,જતી અને સુરા(મરદો) ની ખાણ કહેવાય.
આ માટી માં જન્મેલા નર બાંકુરાઓ એ મર્દાનગી ની પરાકાષ્ઠાએ પહોંચી પરમ વિરત્વ નું ઉદાહરણ પૂરું પાડ્યું છે,ખૈળા આભ ને ટેકા આપે અને કાળ ને પણ બથ ભરીલે એવા મરદો ની ગાથાઓ થી આ રાષ્ટ્ નો ઇતિહાસ ભરેલો છે, ધરતી ના કણ કણ માં એવી ગાથાઓ સમાયેલી છે જે સાંભળતા શરીર ના કરોડો રૂંવાડા ઉભા થઇ જાય
આવા મરદો ના કારણે આ રાષ્ટ્ર ઉજળો હતો,ધર્મ અને સંસ્કૃતિ અભય હતા,નૈતિકતા જીવંત હતી,સમતુલા જળવાઈ હતી,દિન-હિન, દુઃખી,લાચાર,દુબળા-પાતળા ને કોઈ રંજાળી ન શકતુ, પરંપરાઓ નું રક્ષણ કરીને,અધર્મીઓ નો સંહાર કરીને,દુરાચાર અને દુષણો નો નાશ કરીને મરદો ની શ્રેણી માં દાખલ થવાતું. વિરો અને મરદો એ દેશ નું અમૂલ્ય ઘરેણું છે.
આજે આ રાષ્ટ્ર ની સ્થિતિ અને યુવાઓ નું જીવન જોતા લાગે છે કે મહાન ભારતીય મરદો ની પરંપરા ને લાંછન લાગી રહ્યું છે.
ડારા-ડફારા કરવા,ખોટા સીન-સપાટા નાખવા,લુખ્ખાગીરી કરવી,નાકા દબાવીને બેસવું,નાના માણસ ને દબાવવો,મહિલાઓ ની છેડતી કરવી,ખોટી ડંફાંસો મારવી અને દુષણ ફેલાવવા આવા હલકા કૃત્યો અને નિમ્ન આચરણ કરીને આજના યુવાનો પોતાને ડોન કે મર્દ સમજે છે પણ એ મર્દાનગી ન હોતા આસુરી વૃત્તિ છે જેનાથી ધર્મ,સમાજ,સંસ્કૃતિ અને રાષ્ટ્ર નું અસ્તિત્વ જોખમાય છે.
તો પછી આજના સમય માં સાચી મર્દાનગી નું પ્રતીક શું…???? એવો પ્રશ્ન ઘણા ને થતો હશે
શ્રેષ્ઠતા સાબિત કરવી અને રક્ષણ કરવું એ મર્દાનગી નું એક પ્રતીક છે, તો આજે સેમાં શ્રેષ્ઠતા સાબિત કરવી અને સેનું રક્ષણ કરવું…??
લુપ્ત થઈ રહેલી માતૃભાષા(દરેક પ્રદેશ અને રાજ્યની) જેના ઘણા બધા શબ્દો દિન-પ્રતિદિન વ્યવહારુ જીવન માંથી વિસરાઈ રહ્યા છે અને રોજીંદા જીવન અને કાર્યો માં પૂર્ણરીતે વિદેશી ભાષા ને જ મહત્વ આપે એવી પેઢી તૈયાર થઈ રહી છે,આ કપરા સમય માં ભાષા ને પુનઃજીવંત કરવી અને વ્યવહારુ જીવન માં લાવવી એ વિપરીત પ્રવાહ માંથી પસાર થવાના પડકાર સમાન છે પણ વિપરીત વેણ માં ચાલીને અને પડકારો ઝીલી ને જ તો મર્દાનગી નું પ્રમાણ આપી શકાય ને.
જુનો વારસો ભૂંસાઈ રહ્યો છે આર્યવ્રત ની મહાનતા ની પ્રતીતિ કરાવતા અને ભારતીય તેમજ લોક સંસ્કૃતિ ના અલંકાર સમાન સ્થાપત્યો,મંદિરો,વાવો,મહેલો,ઈમારતો,પાળિયાઓ,શિલાલેખો,હસ્તપ્રતો,પુસ્તકો અને એ તમામ જેમાં ભારતીય સંસ્કૃતિ ની ભવ્યતા છલકાય છે જે આપણા અસ્તિત્વ અને ભૂતકાળ ને જાણવા માટે અને તેને પ્રમાણિત કરવા માટે શ્રેષ્ઠ માધ્યમ છે,સમય ની માર ના કારણે,અજ્ઞાનતા કારણે કે અન્ય કોઈ સ્વાર્થ ના કારણે આ અમૂલ્ય વારસો નષ્ટ થઈ રહ્યો છે તેના જતન અને સંવર્ધન ની નૈતિક જવાબદારી નો સ્વીકાર કરી,મુશ્કેલીઓ નો સામનો કરીને પણ તેના મહત્વ ને જાળવવું અને લોકો માં જાગૃતતા લાવવા માટે પ્રુવૃતિશીલ રહેવું. આજના સમય માં આ કાર્ય કરવું ખૂબ મુશ્કેલ છે કારણ કે ટાંચા સાધનો હોવાથી અગવડતા પડે, તો બીજી બાજુ લોકો માં ખાસ કરીને યુવાઓ માં હાંસિપાત્ર બનવું પડતું હોય છે પણ મક્કમતા અને ઇચ્છાશક્તિ એ જ તો મર્દ માણસ ની ભુજાઓ છે.
જન સમાજ માં નૈતિકતા,પ્રામાણિકતા,માનવતા,ઉદારતા,કર્તવ્યપરાયણતા,શીલ,સદાચાર વિસરાવા લાગ્યા છે તો સાથે સાત્વિક આચરણ સતત ઘટી રહ્યું છે,નબળાઓ ને દબાવાઈ રહ્યા છે,યુવાનો વ્યસન અને વાસના માં જીવન બરબાદ કરી નાખે છે,ઉત્તમ સંતાન ની જનેતા અને આર્ય તેમજ સનાતન સંસ્કૃતિ ની કરોડરજ્જુ સમાન સ્ત્રી ચરિત્ર અને પવિત્રતા નષ્ટ કરી રહી છે,પશ્ચિમ ના ભૌતિક અને ભોગવાદી પુર માં આ ત્યાગવાદ ને મહત્વ આપતી સંસ્કૃતિ સતત ડૂબી રહી છે,કલા અને કસબ મૃત્યુ પામી રહ્યા છે,વેદો અને આર્ષ ગ્રંથો માં ભેળસેળ થઈ રહી છે,ધર્માંતરણ તીવ્ર ગતિ થી વધી રહ્યુ છે,રાષ્ટ્ર માં ગમે ત્યારે ગૃહયુદ્ધ ફાટી નીકળવા ની સંભાવના છે,રાષ્ટ્ર આંતરિક રીતે ખોખલો થઈ ચૂક્યો છે અને પતન ના માર્ગે જઈ રહ્યો છે આવી બધી પરિસ્થિતિમાં ધર્મ,રાષ્ટ્ર,સમાજ અને સંસ્કૃતિ ને અભય બનાવવા જીવ રેડી દે એ ખરો મર્દ એ જ સાચો શુરવીર માટે મર્દ બનો પણ વાસ્તવિક મર્દ બનો અને જે જરૂરી છે એવા વિષય ઉપર કાર્ય કરી મર્દાનગી નો પરીચય આપો ત્યારે તમારું જીવ્યું સાર્થક કહેવાશે.

– જમોત્તર ધ્રુવરાજજી જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

ચિંતન-અગવડતા

Standard

ચિંતન
અગવડતા

સગવડતા માં તો સૌ જીવે અગવડતા માં કોઈ જ,
જીવન નો મર્મ જાણવા થોડી અગવડતા તો જોઈ જ.

– અગવડતા માં જ વ્યક્તિ ની આંતરીક શક્તિઓ જાગ્રત થતી હોય છે અને વ્યક્તિ ની રુચિ ના વિષય માં નિપુણતા કેળવાતી હોય છે.
સંસાર માં જેટલા વ્યક્તિત્વ થયા એ બધા અગવડતા માં જીવી પોતાની આંતરીક તેમજ સર્જન શક્તિ વડે જે-તે ક્ષેત્ર કે વિષય માં આદર્શ બન્યા અને બનતા આવે છે,જ્યારે વ્યક્તિને કોઈ પણ વસ્તુ ની અગવડ પડે ત્યારે તેનું માનસ એના ઉકેલ માટે સક્રિય થાય અને એ અગવડતા ના અંત માટે સતત ગતિમાન રહે,વિશ્વ માં અત્યાર સુધી જે-જે અવિસ્કારો થયા કે પરિવર્તનો આવ્યા એ બધા એવી રીતે જ આવ્યા છે ગુફા થી ઘર સુધી માનવ મન નું ખેડાણ થયું અને અગવડતા ની પરાકાષ્ઠા એ પહોંચેલા માનવી ના મગજે નવા ઉપકરણો વિકાવ્યા,નવી શોધો કરી, નવા ક્ષેત્રો અને વિષયો મળ્યા,નવી કલા,નવી બોલી અને નવો વારસો બનાવ્યો.
આમ માનવ સમાજ ના સતત પરિવર્તનશીલ હોવા પાછળ અગવડતા એ પ્રમુખ ભાગ ભજવ્યો છે. એનું મનોવૈજ્ઞાનિક કારણ એવું હોય શકે કે જ્યારે મનુષ્ય ને કોઈ વસ્તુ કે કંઈ પણ ની અગવડતા પડે ત્યારે તેની માનસિક શક્તિઓ ત્તીવ્ર બની તેનો પ્રતિકાર કરે છે અને અને જ્યારે માનસિક શક્તિઓ પ્રબળ બને ત્યારે તે કંઈ પણ કરી શકવા માટે સમર્થ બને છે.
માટે અગવડતા એ ભવિષ્ય ના શ્રેષ્ઠ જીવન માટે ની શુભ શરૂઆત છે ખૂબ જ આનંદ સાથે અગવડતા નો સ્વીકાર કરવો જોઈએ.

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

ચિંતન-મૌલિકતા

Standard

ચિંતન

મૌલિકતા તો મરી પરવારી અને હવે સમય આવ્યો છે નકલ તણો,
પોતાના લેખન માં નામ બીજા નું જોઈ ને શાશ્વત એનો જીવ દુભાતો હશે ઘણો.

– તમામ નકલબાજો ને સમર્પિત જે બીજા ની રચના અને લેખન માં પોતાનું નામ ઉમેરી ને અથવા રચનાકાર નું નામ હટાવી ને એને પ્રસારીત કરતા હોય છે…..
જે વ્યક્તિ એ બહુ મુશ્કેલીએ ઘણી મહેનત અને મંથન પછી કંઈ લખ્યું હોય અને આપણે તેને પોતાના નામે વટાવી
જ્યારે એ વ્યક્તિ પોતાના જ લખેલ માં અન્ય નું નામ જોવે ત્યારે એના હૃદય ને કેટલો આઘાત થતો હશે એ આપણે ક્યારેય વિચાર્યું…??
અને અન્ય ની લેખની માં પોતાનું નામ ઠોકી બેસાડવા નો ફાયદો પણ શું…?? ક્યાં સુધી ચોરી કરતા રહીશું…??કારણ કે આજે એક ની નકલ કરી કાલે અન્ય ની કરશું હવે આ બન્ને લેખન માં,શબ્દ ભંડોળ માં અને વિચારધારા માં અંતર આવશે જ….અને એ સાથે જ આપણી પોલ પણ પાધરી થશે….
ખોટું હાથે કરીને હાંસીપાત્ર શા માટે થવું જોઈએ…
થોડી માનવતા દાખવો અને રચનાકાર ને જ એની મહેનત નો શ્રેય આપો જેથી એની કલમે વધુ સારું લખવા નો ઉત્સાહ જાગે…

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

ચિંતન-વિકાસ પર વિમર્શ

Standard

ચિંતન
વિકાસ પર વિમર્શ

– બાહ્ય આડંબર અને દેખાદેખી ના આ સમય માં દિન-પ્રતિદિન માનવી વિકાસ કરી રહ્યો છે,સંસાર ના તમામ ક્ષેત્રોના સમીકરણો રોજ બરોજ બદલાઈ રહ્યા છે ભવિષ્યમાં આજનો માનવી ક્યાં પહોંચશે એ કલ્પના કરવી પણ મુશ્કેલ છે. અહીં ભારત પણ વિકાસ તરફ આગળ વધી રહ્યો છે એવું આપણે માનીએ છીયે પણ ક્યારેક એ પણ મંથન કરવું જોઈએ કે આપણે કયા વિકાસ તરફ આગળ વધી રહ્યા છીએ ? અને
એ કોના ભોગે થઈ રહ્યો છે..??

આજે વિશ્વ જે વિજ્ઞાન,યંત્રો,ઉપકરણો અને ટેકનોલોજી વાપરે છે તે આપણે હજારો અને લાખો વર્ષો પહેલા આપણે વપરતા હતા જેના શાસ્ત્રોક્ત પ્રમાણો પણ છે, વિશ્વ પાસે જે કલા,વારસો અને જ્ઞાન છે તે આપણા પૂર્વજોની દેન છે. કૃણવન્તો વિશ્વાર્યમ એક સમયે આર્યાવર્ત સમગ્ર ધરાતલ પર ફેલાયેલુ હતું આવા અતિ ભવ્ય અને સમૃદ્ધ ભુતકાળ બાદ પણ આપણે એવું કહી શકીએ કે આપણે વિકાસ તરફ આગળ વધી રહ્યા છીએ…??
જે બાબતો,માન્યતાઓ,વિચારધારા,જ્ઞાન,આચરણ,,ધર્મ,સંસ્કૃતિ અને ગુણો આપણને શ્રેષ્ઠ બનાવતા હતા આપણે તેનો ત્યાગ કરી રહ્યા છીએ…. શું આ વિકાસ કહેવાય…??
બંધારણ,નિયમ,સિદ્ધાંતો અને નૈતિકતા વિનાનું પશુ સમાન જીવન જીવીને પોતાના હાથે જ પોતાના ધર્મ,સંસ્કૃતિ અને સભ્યતા નું ગળુ દબોચી નાખવું શું આને વિકાસ કહેવાય…??
ધાર્મિક પરંપરાઓ માં બાંધ-છોડ કરવી અથવા તેનો અસ્વીકાર કરવો, માન્યતાઓ ને પોકળ સાબિત કરવી,નૈતિક કર્તવ્યોનું પાલન ના કરવું, પરંપરાઓનો ત્યાગ કરવો… અરે પ્રદેશ કે જ્ઞાતિ ની ઓળખ સમાન પહેરવેશ અને ભાષાનો પણ ત્યાગ કરવો શું આ વિકાસ કહેવાય…??

આવી ઘણી બધી બાબતો જેમાં આપણે બાંધ-છોડ કરી,છટકબારી ગોતી,સગવડીયો ધર્મ વિકસાવી ખુબ જ હર્ષોલ્લાસથી કોઈ પણ પ્રકાર ના ખેદ,રંજ કે વ્યથા વિના વિકાસ તરફ આગળ વધી રહ્યા છીએ શું આ ખરા અર્થ માં વિકાસ છે…??

જો હા તો આ વિકાસ હશે ઇન્ડિયાનો….
ભારત કે આર્યાવર્તનો નહિ.
વિવિધતામાં એકતા ધરાવતો આ દેશ ભવ્ય અને ભાતીગળ સંસ્કૃતિથી, હજારો પ્રાદેશિક ભાષાઓ થી, સિદ્ધાંતો અને ધર્મની ચુસ્તતાથી અને પરાપુર્વે થી ચાલ્યા આવતા સાંસ્કૃતિક વારસાથી ઉજળો હતો એ આજે એકરંગી લાગે છે આજના ભારતીય ની જીવનશૈલી,ભાષા,પહેરવેશ અને વિચારધારા માં મોટાભાગે ભોગવાદ થી ભરેલી,સિદ્ધાંતો અને નિયમો વિનાની પશુ સમાન જીવન વ્યતીત કરતી પ્રશ્ચિમી સભ્યતા ની અશરો જોવા મળે છે.
મહાભારત ના યુદ્ધ માં ધરાતલ પર ના મોટાભાગ ના ક્ષત્રિયો નો સંહાર થયો ત્યારબાદ જ આ રાષ્ટ્ર ના વિનાશ ના પાયા રોપાણા સમયાંતરે વૈદિક અને આર્ષ સાહિત્ય તથા ભારતીય વાંગમ્ય સાથે પ્રક્ષેપીકરણ થતું રહ્યુ અમુક પોતાની લાલચ માં બ્રાહ્મણો એ અમુક મલેચ્છોએ અમુક ભુરીયાઓ એ અમુક મેક્સમુલર જેવાઓ એ તો અમુક વામપંથીઓ એ સતત ભારતીય વૈદિક સાહિત્ય માં પ્રક્ષેપીકરણ કરી ને ઘણી બધી ભ્રાંતિઓ,ભ્રમણાઓ અને અયોગ્ય બાબતો ઉમેરી દિધી અને વાસ્તવિકતા ને દબાવવા ના પૂર્ણ પ્રયત્નો થયા અને એમાં આ લોકો ઘણા સફળ પણ રહયા કહી શકાય કારણ કે આ રાષ્ટ્ર ની મોટાભાગ ની સંપદા આ બાબતે અરુચી દાખવે છે એને પ્રશ્ચિમ ની ભોગવાદી સંસ્કૃતિ પ્રત્યે જ લગાવ છે અને સનાતન ધર્મ માં ખામીઓ શોધવા માં જ રસ છે,,,,,,,,,,,ખરેખર તસ્વીરો બદલાઈ રહી છે,પરિવર્તન આવી રહ્યું છે મહાન ભરતખંડ મહાન રાષ્ટ્ર આર્યવ્રત હવે ઈન્ડિયા થઈ રહ્યું છે અને તેનો નાગરીક વામપંથી.ઈશાઈ મિશનરીઓ દ્વારા વિશાળ પ્રમાણ માં સનાતન ધર્મીઓ નું ધર્માંતરણ કારવાઈ રહ્યું છે સાત બહેનો કહેવાતા પૂર્વોત્તર ના રાજ્યો જે એક સમયે હિન્દુ હતા આજે ત્યાં પૂર્ણ ઈશાઈયત છે,ઇસ્લામ ની આંધી પણ તીવ્ર ગતિ થી વધી રહી છે ઉત્તર પ્રદેશ, પ્રશ્ચિમ બંગાળ,કેરળ,હૈદરાબાદ ની જેમ ધીમે ધીમે તે દરેક રાજ્ય માં બહુ સંખ્યક થઈ જશે,અધુરા મા પૂરું હવે બૌદ્ધો એ પણ ગતિ પકડી છે ચારે બાજુ થી વિશાળ પ્રમાણ માં હિંદુઓ નું ધર્માંતરણ કરાવાઈ રહ્યુ છે. સનાતન ધર્મ અને ભારત માં વસનાર હિંદુઓ માટે આવનારું ભવિષ્ય કેવું હશે તેની આછી તસ્વીરો નો અંદાજ લગાવી તો બાંગ્લાદેશ,બ્રહ્મદેશ(મ્યાનમાર),અફઘાનિસ્તાન, બ્લુચીસ્તાન,સિંધ સાથે અગ્નિ એશિયા ના ઘણા દેશો ની થયેલી સ્થિતિ પરથી લગાવી શકાય.
સનાતન ધર્મ અને સંસ્કૃતિ ના અસ્તિત્વ પર સૌથી મોટું સંકટ આવી રહ્યુ છે અને આપણે કહી છી કે આપણે વિકાસ કર્યો…??
ઠેર-ઠેર અનાથ આશ્રમ,વૃદ્ધાશ્રમ બનવા લાગ્યા છે,આંતરજ્ઞાતિય લગ્નો નું પ્રમાણ વધી રહ્યું છે,છુટ્ટાછેડા ના પ્રમાણ વધી રહયા છે,નૈતિકતા મરી પરવારી છે,ચારિત્ર્ય નું સતત પતન થઈ રહ્યું છે અને આપણે એમ કહી છી કે આપણે વિકાસ કરી રહ્યા છી…??
જો આમ જ હરણફાળ ગતિ એ ઇન્ડિયા નો વિકાસ થતો રહેશે તો આર્યાવ્રત અથવા ભારત વિનાશ ની અણી એ આવી જશે.
મહાન ભારતવર્ષ ની પરંપરાઓ નું વહન કરનાર હે સજ્જનો આપના અતિ વ્યસ્ત જીવન માંથી થોડો સમય કાઢી ચિંતન અને મંથન કરો સમય સતત પસાર થઈ રહ્યો છે.
હો ગયા સો હો ગયા સોચ કરના વ્યર્થ હૈ
ગત કાલ કો લૌટાને મેં કૌન શુર સમર્થ હૈ,
હમ કયા થે કયા હો ગયે ઔર ક્યાં હોંગે અભી
આઓ મિલકાર આજ વિચારે યે સમસ્યાએ સભી.

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય માતાજી ।। ।। જય ક્ષાત્રધર્મ ।।

ચિંતન-માતૃભાષા

Standard

ચિંતન

– માતૃભાષા પ્રત્યે માત્ર લાગણી ધરાવવા થી કે તેના પ્રત્યે માન રાખવા માત્ર થી ભાષા નો ઉદ્ધાર નથી થવાનો કે નથી તેને મજબુતી મળવાની,માતૃભાષા ને પુનઃજીવંતતા બક્ષવા માટે,વ્યવહારુ જીવન માં તેના સુચારુ અમલ માટે સ્વયં રોજીંદા જીવન માં વાતચીત,વાર્તાલાપ,સંવાદ કે ગોષ્ઠિ માં વધુ ને વધુ માતૃભાષા ના શબ્દો નો પ્રયોગ કરવો જોશે તો પરીચય માં આવનાર પ્રભાવીત થઈને સ્વયં નું પણ કર્તવ્ય સમજી પોતાના જીવન માં પણ તેવા પ્રયત્નો કરે.
પોતાના રોજીંદા જીવન માં અન્ય ભાષા(જે મિશ્રિત છે અને જેને પૂર્ણ રીતે ભાષા કહી પણ ના શકાય) ના વધુ ને વધુ શબ્દો બોલતા વ્યક્તિ જ્યારે એમ કે મને આપણી માતૃભાષા પ્રત્યે ખુબ જ માન છે ત્યારે હૃદય માં ખુબ જ વસમો આઘાત લાગે,,,,,આવી ઔપચારીકતા માત્ર થી શું માતૃભાષા પુનઃજીવંત થશે…?? એમ જોવા જઈએ તો તો પ્રત્યેક ગુજરાતી ને ગુજરાતી ભાષા પ્રત્યે માન છે તો પછી દિન-પ્રતિદિન ગુજરાતી નું મહત્વ કેમ ઘટી રહ્યુ છે…??
આજે તો પરિસ્થિતિ એવી સર્જાણી છે કે માતૃભાષા ના ઘણા શિષ્ટ અને તળપદા શબ્દો લુપ્ત થઈ ગયા છે તો ઘણા શબ્દો લુપ્ત થવાની તૈયારી માં છે…..ઘણાબધા અન્ય ભાષી શબ્દો એ પોતાનું અસ્તિત્વ એટલું મજબુત બનાવી દિધુ છે કે હવે તેને આપણી માતૃભાષા માંથી દૂર કરવા ખુબ જ મુશ્કેલ બન્યા છે…આજે બોલવાનું શીખતાં નાના બાળક થી માંડી ને માંડ માંડ બોલી શકતા ઉંમર લાયક વડીલ સુધી દરેક પોતાના રોજીંદા જીવન માં 30% થી વધુ અન્ય ભાષા ના શબ્દો નો ઉપયોગ કરે છે અરે વધુ વજ્રાઘાત તો ત્યારે થાય જ્યારે શુદ્ધ ગુજરાતી માં બોલતા વ્યક્તિ ને આપણે એમ કહી કે આ સંસ્કૃત માં બોલે છે…..શું આપણુ સ્તર એટલું બધુ ગબડી ગયું કે આપણે આપણી ભાષા ની સમજ થી પણ દૂર નીકળી ગયા…??
આજે બાળક ના અભ્યાસ ની શરૂઆત અંગ્રેજી માધ્યમ થી થાય છે તેને અભ્યાસ માં સરળતા રહે માટે તેને ઘર માં પણ એવો માહોલ આપવામાં આવે છે અને તે બાળપણ થી જ ભાષા થી દુર નીકળતો જાય છે આવનારી પેઢી માં માતૃભાષા ની સમજ અને જ્ઞાન કેટલું હશે એ વિચાર કરતા જ હૃદય દ્રવી ઉઠે છે અને છતાં કોન્વેન્ટ શાળાઓ માં અભ્યાસ કરેલ આજના આધુનિક વ્યક્તિઓ જે સ્વયં વધુ ને વધુ અન્ય ભાષા ના શબ્દો બોલવાનો પ્રયત્ન કરે છે એમ કહે છે મને ભાષા પ્રત્યે માન છે…આ વિધાન જેટલું હાસ્યાસ્પદ છે એટલું જ કરુણાસ્પદ પણ છે કે હવે માતૃભાષા ને પણ સાંત્વના ની જરૂર પડી છે….
કોઈ અતિ બીમાર વ્યક્તિ મરણ પથારી પર હોય ત્યારે તેનો યોગ્ય ઉપચાર કરાવવા ના બદલે ખબર કાઢવા જનાર એમ કહે કે આપના પ્રત્યે માન છે આ કેટલા અંશે યોગ્ય…??
જ્યાં સુધી પ્રત્યેક વ્યક્તિ માતૃભાષા ના સંરક્ષણ ની જવાબદારી સ્વયં ની પણ સમજી ને પોતાના જીવન માં વધુ ને વધુ માતૃભાષા બોલવાનો પ્રયત્ન નહીં કરે ત્યાં સુધી ઉદ્ધાર નહિ થાય બસ માન જળવાઈ રહશે અને સાંત્વના આપતા રહેવું પડશે….
હે મહાન ભારતવર્ષ ની પરંપરા ના વાહકો આવો આપણી માતૃભાષા ને બચાવીયે તેનું જતન કરી તેને પાછી મજબુત બનાવીએ કારણ કે હવે આપણી પેઢી છેલ્લી છે જે કરશું એનું થોડું આગળ ની પેઢી સુધી પહોંચશે.
આવો આ નવ-નિર્માણ,નવ-જાગૃતી અને નવ-સંચાર ના મહાયજ્ઞ માં આપણે પણ થોડી આહુતિ આપીએ. મનોભાવો ને વધુ ને વધુ સંક્ષિપ્ત માં કહેવાનો પ્રયત્ન છે જિજ્ઞાશુંઓ સંપર્ક કરે.

” ભાષા ની ઉન્નતિ ભાષા નો વિકાસ “
” ભાષા ની અસ્મિતા નો રક્ષક ભદ્રજન “

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય માતાજી ।। ।। જય ક્ષાત્રધર્મ ।।

ચિંતન-વૈચારીક પતન

Standard

ચિંતન
વૈચારીક પતન

– મારા ઘણા વર્ષો ના નિરીક્ષણ, મનોમંથન તથા અનુભવ અને ઘણા બધા ભાઈઓ ના આગ્રહ બાદ આ સંવેદનશીલ મુદ્દા પર લખવાનું વિચાર્યુ છે.
– શીર્ષક વાંચતા જ વિષય નો સહજ ખ્યાલ આવ્યો હશે,જી આજે વાત કરવી છે છેલ્લા ઘણા વર્ષો થી સમાજ માં આવી રહેલ જબરદસ્ત વૈચારીક પતન ની,શબ્દો અને લેખન ની મર્યાદા ના કારણે વધુ બારીકાઈ થી નહિ લખી શકાય પણ મર્મ સમજવાનો પ્રયત્ન કરજો.
વર્તમાન સમય માં સમાજ ની સ્થિતિ વિશે કલ્પના કરું તો હવા થી ભરેલા પરપોટા(ફુગ્ગા) ની તસ્વીર નજરો સમક્ષ દ્રશ્યમાન થાય ફુગ્ગા નું બાહ્ય સ્વરૂપ આકર્ષક હોય છે સાથે તેની વિશાળતા નો પણ ખ્યાલ આવે પરંતુ આ તેનું બાહ્ય સ્વરૂપ છે, અંદર તો તે કંઈ નથી માત્ર હવા સીવાય. ધારદાર વસ્તુ ના જરાક માત્ર સ્પર્શથી તે ફટટ કરીને ફુટી જાય છે કારણ કે તેને તેની ભવ્યતા ને માત્ર બાહ્ય દેખાવ પુરતી સીમિત રાખી અને આંતરીક રીતે શુન્ય રહ્યો એવી જ સ્થિતિ વર્તમાન માં સમાજ ની છે.

માન, મર્યાદા ને મોભો
વટટ,વચન ને વેવાર
ક્ષાત્રવટ્ટ, ક્ષાત્રતેજ,ક્ષાત્રધર્મ
કટ્ટર ગરાસિયો,સિંહણ
નત:ક્ષતિ ઇત:ક્ષાત્ર
નત:ક્ષિતિજ ઇત:ક્ષાત્ર વગેરે…વગેરે..

– આવા ઘણા બધા ગૌરવપૂર્ણ વાક્યો હમણાં ઘણા સમય થી સામાજીક સંચાર માધ્યમ માં ધુમ મચાવી રહ્યા છે પણ આ કમાણી કોની….?? આ લખી શકવા માટે ના અધિકારી કોણ…?? વેદો પ્રમાણે ધારણ કરત ઇતિ ધર્મ તમે જેને ધારણ કરો છો એ તમારો ધર્મ છે તો વર્તમાન માં કલ્પનાઓ અને બાહ્ય આડંબરમાં રાચતા તથા મહાન પરંપરાના ભવ્ય દેખાવ પાછળ પોતાના ગોરખ ધંધા સિદ્ધ કરતા લોકો એ પોતાના મન,વિચાર,કર્મ અને આચરણ થી કયા વિચાર અને કયા તત્વ ને ધારણ કર્યું છે તે વિચારવું રહ્યું,મારા મતે તો તે ક્ષુદ્રત્વ છે.

– મનુ સમૂર્તિ પ્રમાણે મનુ મહારાજે વર્ણ વ્યવસ્થા ના વિભાજન માં કર્મ ને પ્રાધાન્ય આપ્યું હતું અને જે વ્યક્તિ જેવું કર્મ કરે છે તે પ્રમાણે તેના કૌશલ્ય અને યોગ્યતા ને ધ્યાન માં રાખીને તેનું વર્ણ નક્કી થતું બાકી જન્મના જાયતે ઇતિ: શુદ્ર આ મૃત્યુ લોક માં જન્મનાર પ્રત્યેક જીવાત્મા શુદ્ર હોય છે વર્ણ વ્યવસ્થામાં એ કર્મના બંધન થી જોડાય છે. ક્ષાત્રત્વ,ક્ષાત્ર કે ક્ષત્રિય ક્યારેય દ્વિજ-બીજ થી નથી થવાતું તેના માટે મન,વિચાર,કર્મ,જીવન અને આચરણ કરવું પડે, ત્યાગ,શૌર્ય અને બલીદાન દાખવવા પડે,શુદ્ધ ચરિત્ર ની સાથે ક્ષમાભાવ,ઉદારતા,નમ્રતા,વિવેક,ન્યાયપ્રિયતા અને અંગત સ્વાર્થ થી રહિત થવું પડે.
બાકી અત્યારે આવા મોટા મોટા અને ગૌરવપૂર્ણ વાક્યો લખવવાળા ને એની વ્યાખ્યા શું થાય એ પણ ખબર નહીં હોય…

તત્વ
ક્ષાત્રત્વ
ક્ષત્રિયત્વ
ક્ષત્રિય
રાજપુત
ક્ષાત્રધર્મ
ક્ષાત્રકર્મ
ક્ષાત્રવટ્ટ

– આ તમામ ની વ્યાખ્યા શું થાય અથવા શું કરી શકાય એ બાબતે આવા લોકો એ વિચારશુદ્ધ નહિ કર્યો હોય.
” તલવાર માં ચમકે છે અને પાઘડી માં વળ ખાય છે,
અચકણ માં અકળાતી દરબારી પરંપરા પીડાય છે “.
– મહાન કુળ ગૌરવ,ગૌત્ર પરંપરા,રિત-રીવાજો,આચાર-વિચાર,આચરણ,જીવન,
વિચારધારા,સમર્પણ અને એ તત્વ ની છડેચોક મજાક બનાવતા તત્વો એ પોતાના પૂર્વજો ના દૈવી જીવન અને મહાન ત્યાગ ને કલંકિત કરીને પોતાના અંગત સ્વાર્થ સાધે છે.અને વૈચારીક પતન ની એ પણ હદ કહેવાય કે આચરણ શુન્ય થઈને આ લોકો એ એટલો અહંકાર ધારણ કરી લીધો છે અને એવું સ્વરૂપ વિકસાવ્યું છે કે જાણે તે જ શ્રેષ્ઠ આર્ય અને રાજપુત્ર હોય અહીં વાત માત્ર દિકરાઓ પુરતી સીમિત નથી રહેતી દરેક ને સરખા ભાગે લાગુ પડે છે.વ્યક્તિત્વ ની પરખ અને તેનું મુલ્ય તેના વિચારો,કર્મ અને આચરણ થી થાય છે ના કે વાતો કરવાથી.

જે રીતે કોઈ આળસુ કાલે જમેલ શ્રેષ્ઠ ભોજન ની ચર્ચા કરીને આજે પોતાનું પેટ ના ભરી શકે એ જ રીતે કોઈ કર્મહિન પોતાના પૂર્વજો દ્વારા કરેલા મહાન કાર્યો ના વખાણ કરીને અહંકાર કરી શકે પણ પોતાની અંદર એ પૂર્વજો,કુળ અને રાષ્ટ્ર પ્રત્યે નું સ્વાભિમાન ના લાવી શકે. ક્ષાત્રત્વ એ એક વિચારધારા છે એક કર્મ છે,આચરણ અને એક અવસ્થા છે એ અવસ્થા સુધી પહોંચવા માટે ત્યાગ,તેજશ્ચિતા અને તપશ્ચિતા દાખવવી પડે તેના યોગ્ય બનવુ પડે તેને પચાવવાનું સામર્થ્ય કેળવવું પડે ત્યારે તે આત્મસાત થાય જન્મમાત્ર થી અને નિમ્નકૃત્યો કરવાથી ક્ષાત્રત્વ કે દેવત્વ જાગ્રત નથી થતું પરંતુ એ ગુણો નષ્ટ થાય છે અને કુળ કલંકિત થાય છે.

– પરિવર્તન સંસાર નો નિયમ છે અને દુનિયા સાથે કદમ થી કદમ મિલાવી ને ચાલવું જોઈએ એવું વિચારીને સમાજ માં ધરખમ પરિવર્તનો આવ્યા અને આવી રહ્યા છે એ પરિવર્તનો ની એટલી ઊંડી અશરો વાર્તાણી કે આજે ધર્મ,રાષ્ટ્ર,સમાજ અને સંસ્કૃતિ વિનાશ ના આરે આવી ગયા.ક્ષાત્રત્વની વાતું કરતા અને એવી શાયરીઓ મુકતા લોકો એ ક્ષાત્રત્વને અસ્તાંચળ(જ્યાં સુરજ પણ આથમી જાય) સુધી પહોંચાડી દિધુ.. અત્યારે ઇન્સ્ટાગ્રામ,ફેસબૂક અને વહાટ્સ એપ્પ માં સમાજ ની ગરીમા ના આ લોકો જે ચીંથરા ઉડાવી રહ્યા છે તે વજ્રાઘાત સમાન લાગે છે.

– લખવા જાવ તો ઘણું બધુ લખાય એમ છે અને તેના કરતાં વધુ સારી રીતે બોલી શકાય એમ છે પરંતુ હાલ માં ભાઈઓના આગ્રહ ને માન આપી ને જરૂરીયાત લાગતા આ સંદેશ બનાવવો પડ્યો,,,,,,એકંદરે કહેવાનો મર્મ એટલો જ છે કે વર્તમાન સમય ની પેઢી નું માનસીક, ચારિત્ર્યીક અને વૈચારીક પતન થયું છે,અનાદિકાળની ચાલી આવતી પરંપરા અને તેના મુલ્યો ને જાણવા અને સમજવા છતાં તેને નેવે મૂકી ને જે હલકી કક્ષા નું કાર્ય કરે છે તથા ક્ષણિક સુખો ભોગવવા માટે જે શીલ અને શરમ ને પણ નેવે મૂકી દે છે એ લોકોએ ક્યારેય પૂર્વજોનું નામ ક્યાંય વટાવવું ના જોઈએ, અને જો એવા જલ્સા અને મોજ શોખ કરવા જ હોય ને તો એફિડેવિટ કરાવી ને જીવાય બાકી આવા મહાન કુળને લાંછન શા માટે લગાડવું જોઈ….?? ગર્વ ઉત્પન્ન થાય એવી વાતો કરતા અને ખૂબ સંસ્કારી હોવાનો દેખાવ કરી તે સ્વરૂપ ની પાછળ પોતાની કામનાઓ અને વાસનાઓ ને સંતોષતા તત્વો હંમેશા આ ધર્મ,રાષ્ટ્ર, સમાજ અને સંસ્કૃતિના દ્રોહી રહેશે આ મહાપાપીઓ વિશે લખીશ એટલું ખૂટશે.
– પ્રથમ વિચારો નું પતન થાય પછી આચરણ અને ચરિત્ર નું પતન થાય અને છેલ્લે આ બન્ને ના કારણે પૂર્ણ પતન થાય એટલે કે અસ્તિત્વ નષ્ટ થાય અથવા વર્ણશંકરતા ઉત્પન્ન થાય જે સમગ્ર રાષ્ટ્ર નો વિનાશ કરે, આ વિનાશના એંધાણ છે જો સમાજમાં પ્રવર્તતા આવા દૂષણો ને દુર કરવાના પ્રયત્નો(શરૂઆત મારાથી ના ધોરણે) કરવામાં નહિ આવે તો અસ્તિત્વ જોખમાઈ જશે.
મારા વિચારોથી ઘણા ને વાંધો હશે અને હોવો પણ જોઈએ કારણ કે અતિ પ્રબુદ્ધતા એ ક્ષાત્રસમાજ ની સૌથી મોટી વિડંબના છે પરંતુ અહિં વિચારો અને વિરોધ ને બાજુ પર રાખી તટસ્થ રીતે વિચારવું જોઈએ કારણ કે પ્રશ્ન શુદ્ધ રક્તની જાળવણી નો,કુળ ની ગરીમા નો,અનાદિ સમય થી ચાલી આવતી પરંપરા નો અને તેના અસ્તિત્વ નો છે.

” વાતોથી વીર ન થવાય કર્મ થકી મહાવીર બનો,
” પ્રતિક્ષણ સંઘર્ષ કરી ને શાશ્વત રણવીર બનો. “

જગત જનની જગદંબા આદ્યશક્તિ માઁ ભગવતી ના ચરણો માં વંદન.

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય માતાજી ।। ।। જય ક્ષાત્રધર્મ ।।

ચિંતન-પહોંચાડો એ પ્રત્યેક લંપટ,આવારા,કાયર,હરામી,નરાધમો સુધી જે પોતાને ક્ષત્રિય કહેવડાવે છે અને અને સ્ત્રી નું સન્માન જાળવી શકતો નથી.

Standard

ચિંતન

પહોંચાડો એ પ્રત્યેક લંપટ,આવારા,કાયર,હરામી,નરાધમો સુધી જે પોતાને ક્ષત્રિય કહેવડાવે છે અને અને સ્ત્રી નું સન્માન જાળવી શકતો નથી.

➡️ અત્યારે રાત્રી ના 2:30 વાગી રહ્યા છે મન ચકડોળે ચડ્યું છે વિચારો નો પ્રવાહ સતત ચાલી રહ્યો છે તેને સાંકળી ને આ સંદેશ બનાવી રહ્યો છું.આજે એક ઘટના સામે આવી જેમાં એક લંપટ વ્યક્તિ જે કંઈ કામ-ધંધો કરતો નથી માત્ર દારૂ પીવે છે,પત્નિ ના ઘરેણા પર લોન લીધી અને અંતે પત્ની ને એટલો ઢોર માર માર્યો કે તેમને સારવાર અર્થે દવાખાને દાખલ કરવા પડ્યા.
આ ઘટના જ્યારે સામે આવી અને ક્ષત્રિય નું નામ સાંભળ્યું ત્યારે હૃદય દ્રવી ઉઠ્યું ધુત્કાર થયો આવું અમાનવીય કૃત્ય કરનાર નરાધમ પર, અરે ઉજ્જવળ રાજપુતી પરંપરા અને કર્તવ્ય ને જગત સમક્ષ બદનામ કરનાર આવી આસુરીવૃત્તિ ના વ્યક્તિ ક્ષત્રિય તો ના જ હોઈ શકે નક્કી ક્યાંક મોઢુ જોયા ફેર થયો હશે બાકી કરોડો સમય થી ચાલી આવતી આદ્ય પરંપરા, દૈવીશક્તિ ના અંશ અને સ્ત્રી,અબળા કે બેન-દીકરી માટે બલીવેદી ને સમર્પિત થતા ક્ષત્રિય નું લોહી આવું હલકું તો ના જ હોઈ શકે.

– સનાતન ધર્મ ના સંસ્કારો અનુસાર જ્યારે વ્યક્તિ લગ્નગ્રંથી થી જોડાય ત્યારે તેને અગ્નિ,દેવતાઓ, કુળદેવી,ઇસ્ટદેવ,વડીલો,કુટુંબીજનો અને શુભચિંતકો ની સાક્ષીએ તેને અર્ધાંગિની ને સદાય ખુશ રાખવાની અને તેની પ્રત્યેક સમયે,ક્ષણે અને પરિસ્થિતિ માં રક્ષા કરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી હોય છે એ જ વ્યક્તિ જતા સમયે પ્રતિજ્ઞાભંગ કરીને જેની રક્ષા નું દાયિત્વ તેનું છે તે ને જ મારે ત્યારે આવા લંપટ ના વ્યક્તિત્વ ને કઈ કક્ષા નું આંકવું એ પણ કલ્પનાતીત છે.મદિરાપાન કરીને તામસીવૃત્તિ માં રચનારો વ્યક્તિ જ્યારે જગદંબા સમાન અને સદાય પુજનીય સ્ત્રી પર વિના કારણ હાથ ઉપાડે ત્યારે પ્રથમ તો તેની શ્રેણી કાયર ની નક્કી થાય છે બાદ નિમ્ન માં નિમ્ન કક્ષા તેની આંકી શકાય.જ્યાં સ્ત્રી દુઃખી હોય,રડતી હોય અને સતત પીડિત થતી હોય ત્યાં ક્યારેય સમૃદ્ધિ વાશ નથી કરતી જતા સમયે તેનું નખ્ખોદ જાય છે.
જ્યારે આવી ઘટના સાંભળવા માં આવે ત્યારે આવા નીચ વ્યક્તિઓ પ્રત્યે એટલી ઘૃણા ઉત્પન્ન થાય ….. આવા ઘણા કિસ્સાઓ માં વ્યક્તિ ના પરીવારજન પણ પત્નિ ને મારવામાં તેની મદદ કરતા હોય છે.
વધુ નથી લખી શકતો….મારું માનસ અને વિચારો કાબુ માં રાખવા મુશ્કેલ બન્યા છે..
છેવટે એટલુ કહુ કાયરતા નું કૃત્ય કરી સ્વયં ને ક્ષત્રિય સાબિત કરી ગર્વિત થવું કેટલા અંશે યોગ્ય…..?? પણ અહીં રામાયણ ની પંક્તિ યાદ આવે વિનાશ કાળે વિપરીત બુદ્ધિ જ્યારે વ્યક્તિ ના વિનાશ નજીક હોય ત્યારે તેની બુદ્ધિ ભ્રષ્ટ થઈ જાય છે અને તેના વડે તે સ્વયં જ મૃત્યુ ને આમંત્રણ આપે છે.
*જ્યારે જાય છે ત્યારે સઘળુ જાય છે*

માઁ ભગવતી સર્વ ની રક્ષા કરે અને સતબુદ્ધિ આપે.

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા(જાખોત્રા)

।। જય માતાજી ।। ।। જય ક્ષાત્રધર્મ ।।