Tag Archives: kavya

એક સુંદર કાવ્ય..!!

Standard

ભૂલથી પણ કોઈની આંતરડી તારાથી કદી કકળાય ના,
ભાવ રાખો તો સદા માટે ,ત્યાં પથમાં પડતો એ મૂકાય ના.

પંખી આભે ઊંચે ઉડતા જોઈને જાગ્યો ચકિતનો ભાવ આજ,
ત્યારે પંખી બોલ્યું અફવાથી વધારે કોઈને ઉડાય ના.

શબ્દો આજે ધાર કાઢી કાઢી માનવ વાપરે તલવાર જેમ,
ભાઈ ! સમજો ,સાચવો શબ્દોને એને જ્યાં ત્યાં તો ફેંકાય ના.

પહેલા આશા ને તરસ મળવાને માટે મુજને અતિશય તો હતી!
પણ હવે ભૂલેચૂકે જીવનમાં ક્યારે તે મને અથડાય ના.

દોસ્તો પાસે જઈને હું આભાર બોલું કે પછી ફરિયાદી થાવ!
તેનું કારણ એટલું કે દોસ્તો વિણ મારા ચરણ લથડાય ના.

મારા પોતાના તો તમને મેં ગણ્યા પણ તે કરી મુજ અવદશા !
એ સમય મુજને થયું દેવાય સઘળું પણ હૃદય દેવાય ના.

વાતે વાતે આટલું શેનું તને ખોટું સતત લાગ્યા કરે,
ચાર દિનની જિંદગીમાં આ ઝઘડવું મુજને તો પોષાય ના.

આદતો કેવી આ વિસ્તારી છે તુજ જીવનમાં માનવ આ બધી,
યાર ખુદની ચિંતા કર બીજાના જીવનમાં કદી ડોકાય ના.

મનમાં આવે તું સદા બોલી દે છે ને તું અસરથી બેખબર,
ભાઈ! વાગે ને હૃદયના ચીરા થાયે તેવું તો બોલાય ના.

આંખ આપી તે છતાં તું ક્યાં ક્યાં અથડાયો તું જીવનમાં બધે,
ફૂલ છે કે પથરો અથડાયો તો પણ તુજને હવે પરખાય ના ?

ગૂઢ છે, સાથે અકળ છે માનવી જે હાથમાં ક્યાં આવે છે?
નાગ પણ પકડાય, પણ માનવના નિજ ભાવો કદી પકડાય ના.

વાત માં ક્યાં કોઈ દમ કે એને તું જાહેરમાં લઈ જાય છે,
તણખો છે ઠારી દે એને તેલ દઈને આમ તું સળગાય ના.

આંખ વરસે છે હૃદયના ભાવમાં આવી તો તું સમજાવ,કે
આમ ભાવોને ખુલ્લા મૂકીને અનરાધાર તો વરસાય ના.

ગૂંગળામણ છેલ્લા શ્વાસે શેની છે તે કોને જઈને હું પૂછું,
શ્વાસ કોનામાં આ અટક્યા કે સહજ મુજમાંથી શ્વાસો જાય ના.

ઓળખું છું વાત કાયમ મુજને ખોટી લાગી ,કારણ એટલું
પુસ્તકો ઉપલક તું વાંચે પણ મનુજ ઉપલક કદી વંચાય ના.

ફૂલને સૂંઘે પછી તોડે ને પગ નીચે તું કચડે કેમ છે?
ફૂલ કોમળ છે સદા સચવાય એને પગ તળે કચડાય ના.

જિંદગીના દાખલા થોડા આ અઘરા આવ્યા તો શું છે ‘પ્રકાશ’!
આમ જીવન દાખલાને કોરા તો ક્યારેય આ છોડાય ના.

જિજ્ઞેશકુમાર ડી. ત્રિવેદી ‘પ્રકાશ’

કચ્છ કીર્તિ-શાશ્વત પ્રયાસ

Standard

કચ્છ કીર્તિ-શાશ્વત પ્રયાસ

કાઠિયાવાડમાં ભુલા પડી લીધું હોય તો કચ્છ માં આવ ભગવાન,
ડોલરીયા આ દેશ તણી તને માયા લગાડું શાશ્વત.

રણ,તળાવ ને ડુંગરાઓ,જંગલ ને જળધોધ
નોખીભાષા,પહેરવેશ ને સંસ્કૃતિ અનોખી, માયાળુ આવા માણસો નહિ મળે જગત આખામાં શોધ.

બન્ની,પચ્છમ ને અબડાસો વળી કંઠી ને માઘપટ્ટ,
વાગડ,ચોરાડ ને મચ્છુ કાંઠો બૃહદ કચ્છદેશ નો વટ્ટ.

ગઢ,કિલ્લા,મહેલો ને ભુંગા વળી છૂટક છવાયા નેશ,
કણ-કણ માં ઇતિહાસ છે,એક મીઠાશ છે એવો ડોલરીયો કચ્છદેશ.

જદૂવંશ માં જાડેજાઓ ની કીર્તિ તણા જ્યાં કોટ છે,
આ મહાદેશ ને સર્વાંગી રીતે ક્યાં સેની પણ ખોટ છે…?

જ્ઞાતિ-જાતિ ને ધર્મ બધા સંપીને સૌ જીવે છે,
સમભાવના ના પાણી કચ્છી માડુઓ પીવે છે.

આવતો હોય તો આવજે માતાજી ને ય ભેગા લાવજે,
‘શાશ્વત’ સંભારણું રહ્યુ કેવું ? સાચે સાચું જણાવજે.

– કચ્છ,નામ માં જ એક વિશાળ અસ્તિત્વ ધરાવતો દેશ જે પ્રાચીનતામાં હિમાલય નો પણ દાદો કહેવાય, જીવ વિજ્ઞાન માં જીવાસ્મિઓ ની ખાણ કહેવાય, ભુગોળ માં તમામ પ્રકાર ની ભૌગોલિક સ્થિતિ ધરાવતો અદભુત દેશ.
ઇતિહાસ માં સિંધુખીણ અને તેનાથી પણ પ્રાચીન વૈદિક સંસ્કૃતિના નગરો પોતાના પેટાળ માં ધરબીને બેઠેલો ઇતિહાસિક દેશ.
સંસ્કૃતિ માં પોતાની સ્વતંત્ર ભાષા, પહેરવેશ,તહેવારો,જીવનધોરણ અને વૈવિધ્ય ધરાવતો સાંસ્કૃતિક દેશ.
રાજાશાહીમાં વર્તમાન ગુજરાતમાં સૌથી મોટું રાજપૂત સામ્રાજ્ય અને ગાયકવાડ બાદ દ્વિતીય વિશાળ સતા અને સામ્રાજ્ય ધરાવતો બૃહદ કચ્છદેશ.
અર્થ વ્યવસ્થામાં ભારત અને ગુજરાતના વ્યાપરનું વડુ મથક કંડલા અને રાજ્ય ની કુલ અર્થ વ્યવસ્થામાં મહત્તમ ઉત્પન્ન કરી આપતો સક્ષમ દેશ.
એકંદરે કચ્છ એટલે કચ્છ(અનન્વય અલંકાર) તેની તુલના ન થઈ શકે કે તેને કોઈ રૂપક કે ઉપમા ન આપી શકાય.
કચ્છ ની મહાગાથાઓ, કીર્તિગાથાઓ અને ઇતિહાસ ભલે એટલા ઉજાગર ન થયા હોય પણ આ ધરતી ઘણું સંઘરી અને પચાવી ને બેઠી છે.
વર્તમાનમાં ભલે ગુજરાત રાજ્ય ના એક જીલ્લા તરીકે કચ્છની ગણતરી થતી હોય પણ કચ્છ એ એક દેશ હતો, દેશ છે અને કચ્છદેશ જ રહેશે.
હું આહ્વાન કરું છું પ્રત્યેક કચ્છીને જેના હ્ર્દયમાં અને જીવનમાં કચ્છીયત છે જેના રક્ત અને DNA માં કચ્છીયત છે.
હે કચ્છી માડુઓ કચ્છી અસ્મિતા ને સમજો અને કચ્છ અલગ બને એના માટે પ્રવૃતિશીલ બનો.
કચ્છ અલગ રાજ્ય બનશે ત્યારે જ આપણે ખરા કચ્છી કહેવાશું
અને આ ધરતી તેમજ આપણા પૂર્વજો નું ઋણ ચૂકવી શકીશું.

વંકા કુંવર વિકટ ભડ,વંકા વાડીઅ વચ્છ,
વંકા કુંવર તડેં થીયે,જ પીયે પાણી કચ્છ.

।। જીએ રા ।। ।। જય કચ્છ ।।

– ધ્રુવરાજજી જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

ભીંયા કક્કલ

Standard

ભીંયા કક્કલ

– કચ્છ ના અમર બલિદાની જેના બલિદાન નો જોટો જગત માં શોધવો મુશ્કેલ છે જેને લખિયાર વિયરો ના જામ હમીર ના વંશ ને બચાવવા પોતાના છ દિકરાઓ નું બલિદાન આપ્યું, ખેંગાર અને સાહેબ શાખા ના જાડેજાઓ ભીંયા કકકલ નું ઋણ ચૂકવે તેટલું ઓછું.
એ હુતાત્મા,દેશપ્રેમી,વફાદાર મહા બલિદાની વિશે લખી તેટલું ઓછું પડે છતાં મારા હ્ર્દય ના ભાવ પ્રમાણે શાબ્દિક સ્મરણાંજલી આપવાનો પ્રયત્ન છે.

જામ વંશ ને બચાવવા સોંપ્યા પુત્ર સાત
ભીંયા તે ભારે કરી જગમાં નોખી પાડી ભાત.

વફાદારી ને દેશભક્તિ માં ભીંયા સમો નહિ કોઈ
હમીર વંશ ને બચાવીયો તે વંશ તારો ખોઈ.

કચ્છ ધરા નો કેશરી ને ધરતી નું ખમીર
પંડય ના છોકરા વેતર્યા હાથ જાલી સમસીર.

છ-છ દિકરા માર્યા પછી રાવળ પડ્યો ખોટો
ભીંયા તારા સમર્પણ નો જગમાં નહિ મળે જોટો.

સાપર ગામે ભીંયો હુવો ખુબ ભરી દેશદાઝ
બલિદાન તેનું અદકેરું દિધા પુત્ર સાત.

હમીરવંશ ને અપાવવા પાછું કચ્છ નું રાજ
ભીંયો કકકલ અમર રહેશે બલિદાન ને કાજ.

સંસાર ના ઇતિહાસ માં ભીંયો ભડવીર પાક્યો
છ-છ દિકરા માર્યા પછી રાવળ જામ પણ થાક્યો.

સાહેબ ખેંગાર જાડેજાઓ તારા ઋણી રહેશે અપાર
ભીંયા કકકલ નું નામ રહે શાશ્વત જય જયકાર.

– જામોતર ધ્રુવરાજજી જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય કચ્છ ।। ।। જય ભીંયા કક્કલ ।।

તલવાર માં ચમકે છે અને પાઘડી માં વળ ખાય છે

Standard

તલવાર માં ચમકે છે અને પાઘડી માં વળ ખાય છે
અચકણ માં અકળાતી દરબારી પરંપરા પીડાય છે

આધુનિકતા ની આડ માં અને વ્યભિચાર ની વાટ માં
ભભકા થી ભરેલા જીવન માં રાજપુતી રૂંધાય છે

વૈચારીક પતન માં અને વિકારમય આચરણ માં
યુગો યુગો થી આવતું ક્ષાત્રત્વ લાજવાય છે.

ત્યાગો પશ્ચિમનું અનુકરણ એમાં અસ્મિતા ડોહળાય છે
રાષ્ટ્રનિર્માણ ના માર્ગે હજી તમારી વાટ જોવાય છે.

જાગો ક્ષાત્ર મહારથીઓ હવે સંસ્કૃતિ રોળાય છે
તમને વિજય તિલક કરવા વિશ્વાતમાં હરખાય છે.

– પરંપરાથી રાષ્ટ્ર અને પ્રજા ની સેવા ના પરમ કર્તવ્ય નું નિર્વહન કરી રહેલા ક્ષત્રિયો આજે વૈચારીક પતન ના આ વાવાજોડા માં કર્તવ્ય વિમુખ થયા કે રાષ્ટ્ર અધોગતિ ના પંથે ચડ્યો,યુવાઓ દિશાહિન થયા,ધર્મ અને સંસ્કૃતિ પર સંકટ ના વાદળો છવાણા, વૈચારીક પાંગળા અને વ્યાભિચારી રાજપુતો થી પરામશક્તિ નારાજ થઈ,સમય નો પ્રવાહ બદલાઈ ગયો,સંસાર માં અંધકાર ફેલાઈ રહ્યો છે અને તિમિરઘુત(પ્રકાશપુંજ,અંધકાર નો નાશ કરનાર) સ્વયં હજી સુષુપ્ત છે.
જાગો શિવ-શક્તિ ના આરાધકો, ક્ષાત્રધર્મ ના સાધકો હવે યુદ્ધ નો સમય પાકી ગયો છે પ્રથમ આંતરીક લડાઈ પછી બાહ્ય
ધર્મ સ્થાપના માટે અને શાંતિ ના સંચાર માટે બૌદ્ધિક યુદ્ધ ની તૈયારી કરો સ્વયં વિશ્વાતમાં તમને વિજય તિલક કરવા આતુર છે.

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય માતાજી ।। ।। જય ક્ષાત્રધર્મ ।।

હું ઉભો છું

Standard

હું ઉભો છું

એક હાથમાં તલવાર ને એક હાથમાં કલમ લઈને ઉભો છું
વિનાશકારી આ વવાજોડામાં હું ઢાલ થઈને ઉભો છું.
આત્મશક્તિ અને ઇચ્છાશક્તિથી દ્રઢ બનીને ઉભો છું
ધર્મ,રાષ્ટ્ર અને સમાજ માટે હું કુરબાન થવાને ઉભો છું.

વેરાન રેગીસ્તાનમાં હું કલ્પતરું થઈને ઉભો છું
આતતાઈ ને મલેચ્છો સામે હું કાળ બનીને ઉભો છું.
આધિ,વ્યાધિ ને ઉપાધી નું સમાધાન થઈને ઉભો છું
કસોટીઓના કાળજા ચીરી હું સમર્થ બનીને ઉભો છું.

મઝધારે ઉઠતા વમણોમાં હું આશા બનીને ઉભો છું
મુસીબતમાં પોકારે જો કોઈ તો હું શ્વાસ બનીને ઉભો છું.
કાળચક્રની સાથે હું ઈતિહાસ પલટતો ઉભો છું
બદલાતા સમયની ક્ષીતિજોને નિરખતો હું ઉભો છું.

પેઢીઓ થી આવતી પરંપરા નો હું સાક્ષી બનીને ઉભો છું
ભોગવાદી વાતાવરણ માં પણ હું સ્થિર થઈને ઉભો છું
સનાતન ધર્મ રક્ષક છું હું ક્ષત્રિય થઈને ઉભો છું
યુગાંતરો થી જોઈ રહ્યો હા હું શાશ્વત છું હું ઉભો છું.

– મહાન ક્ષાત્ર પરંપરા,ક્ષત્રિયત્વ અને ક્ષાત્રધર્મ નું સ્મરણ કરાવતું આ કાવ્ય,,,,,,,પ્રત્યેક પંક્તિઓ ને સમજવા નો પ્રયત્ન કરી તેનું મંથન કરી અને સ્વયં ને ત્યાં મુકી વિચારી કે હું ક્યાં છું…??
સતત થઈ રહેલા વૈચારીક અને નૈતિક પતન ની જ્વાળા માં ન હોમાઈ જતા આત્મકલ્યાણ નો માર્ગ પ્રશસ્ત કરવા અગ્રેસર બનો…….કૃણવંતો વિશ્વાર્યમ ને સાર્થક કરવા,,,વિશ્વ ને આર્યમય બનાવવા જુના દિવસો ને પાછા લાવવા પ્રથમ સ્વયં આર્ય બનો.
કાવ્ય લખવા એ મારો વિષય નથી પણ હ્ર્દય ની સ્ફૂરણાઓ ની અભિવ્યક્તિ ક્યારેક કાવ્યમયી બની જાય છે પણ સાર સૌ નો એક જ છે સરળ ભાષા માં કવ તો કે આડંબર અને આચરણ વચ્ચે જે પાતળી ભેદરેખા છે તેને સમજી અને જીવન જીવવું જોઈ પૂર્વજો ની મહાગાથાઓ ગાઈ ગાઈ ને છાતી ફુલાવી ને ફરતા રહેવા થી અહંકાર આવશે પરંતુ સ્વાભિમાન અને સિદ્ધિ તો આચરણ થી જ જાગ્રત થશે.

જગત જનની જગદંબા આદ્યશક્તિ માઁ ભગવતી ના ચરણો માં કોટી કોટી વંદન.

– ધ્રુવરાજસિંહ જાડેજા જાખોત્રા(શાશ્વત)

।। જય માતાજી ।। ।। જય ક્ષાત્રધર્મ ।।