Tag Archives: Kshatrani

નવદુર્ગા ના નવ ક્ષત્રાણીરૂપે આજના પાંચમા રાજપુતાણી

Standard

તૃપ્તિબા મેઘદીપસિંહ રાઓલ (માણસા)

નવદુર્ગા ના નવ ક્ષત્રાણીરૂપે આજના પાંચમા રાજપુતાણી

    તૃપ્તિબા રાઓલ નુ મૂળ ગામ બાવળીયાળી અને એમના લગ્ન પહેલાનુ પુરુ નામ તૃપ્તિબા મહાવીરસિંહ ચુડાસમા.. એમના પરિવાર મા ૫ બહેનો અને ૧ ભાઈ છે.. તૃપ્તિબા એ અભ્યાસમા  BA with phycology અને ત્યારબાદ interior designing કરેલ છે. નાના હતા ત્યારથી જ સેવાભાવી સ્વભાવ વારસામાં મળેલો પણ પપ્પા કે ભાઇ આપે અને હું પુણ્ય કમાવું એ એમને યોગ્ય ના લાગતું એટલે એ રોકાણો દ્રારા જે કમાતા એમાથી શિયાળામા શાલ વિતરણ, અનાથ આશ્રમમાં ભોજન, દર ગુરુવારે ગરીબો ને લાડવા અને ગાંઠિયા જમાડવા આ બધુ કાર્ય કરતા રહેતા.
     ઉંમર મા નાના પણ સામાજિક ક્ષેત્રે સમાજ ની મહિલાઓની વિશિષ્ઠ ખુબીઓને “ક્ષત્રિય નારી રત્નો” બુક ના માધ્યમ થી સમાજ સુધી પહોંચાડવાના વિચારક પ્રેરક એટલે તૃપ્તિબા રાઓલ.
    આજની રાજપુત (ક્ષત્રિય) સમાજ ની નારીઓના પ્રશંસનીય કાર્યો ને બિરદાવતુ પુસ્તક એટલે…. “ક્ષત્રિય નારી રત્નો”
     ગુજરાત રાજપુત સમાજ ની ક્ષત્રાણીઓ કે જે વિવિધ ક્ષેત્રે પ્રશંસનીય કાર્યો કરે છે અથવા પોતાના કાર્ય દ્રારા સામાજિક યોગદાન બદલ અથવા કઈક વિશિષ્ઠ ઉપલબ્ધી ધરાવે છે સમાજના એવા ક્ષત્રાણીઓ પર એક પુસ્તક બનાવવાનો વિચાર તૃપ્તિબા મેઘદીપસિંહ રાઓલ (માણસા) ને આવ્યો.
     સમાજના ખૂણે ખૂણે થી વિશિષ્ઠ ખૂબી ધરાવતા સમાજની ક્ષત્રાણીઓની માહિતી એકત્રિત કરીને એને એક બુક માધ્યમ થી સમાજ ના લોકો સુધી પહોંચાડવા અથાગ પ્રયત્ન કરેલ છે..અને સમગ્ર ગુજરાત માથી સમાજ ના ૧૦૦ ક્ષત્રિય નારી રત્નો ની પસંદગી કરીને આ બુકમા એમની પ્રતિભાઓ અને પ્રશંસનીય કાર્યો ની જાણકારી આપવામા આવી છે.
    તૃપ્તિબા હાલે જવેલરી બિઝનેશ કરે છે. જેમા સાથે એમનો ઉદેશ્ય બહેનોને ઘરે બેઠા કામ મળી રહે એમને કોઈના હાથ નીચે ન રહેવુ પડે અને આત્મબળથી પૈસા કમાઈ શકે એ માટેનો છે.
    તૃપ્તિબા ને જીવન મા દરેક પળે આત્મબળ એમના પિતા અને પરિવારે આપ્યુ છે. નાનપણ થી એમના પિતાએ દરેક ઈચ્છાઓ પૂરી કરી હશે પણ સાથે અનુસાશનમા રહેવાની પણ શીખ આપી છે. આધુનિક વિચારશૈલી હોવા છતા હમેશા દરબારી પોશાક અને પોતાની સંસ્કૃતિ અને પરંપરાઓ મા રહેવા મા જ કર્તવ્ય માને છે. તૃપ્તિબા ના જીવનમા એમના પિતાનો રોલ પાયાના ઘડતર સમાન રહયો છે. એમના પપ્પા હમેશાં કહે કે,”એક ક્ષત્રીયનો દીકરો પથ્થરમાંથી પાણી કાઢી શકે તો દીકરી કેમ નહી ?
   રાજપુત યુવા વેબસાઇટ દ્રારા તૃપ્તિબા રાઓલ ને આવા ઉમદા વિચાર ને સંઘર્ષ અને મહેનત સાથે સમાજમા વિશિષ્ઠ અને પ્રશંસનીય કાર્યો કરતા સમાજની ક્ષત્રાણીઓને “ક્ષત્રિય નારી રત્નો” બુકના માધ્યમ થી સમાજ સમક્ષ લાવવા બદલ ખુબ અભિનંદન…

Advertisements

सोही हिंद की राजपुतानीया थी, Sohi Hind ki Rajputaniya thi

Standard

image

रंगमहेल में बानीयां बहोत रहे,
एक बोल सुने नहीं बानीयां का;
दरबार में गुनीका नाच नचे,
नहिं तान देखे गुनकानीया का;
नरनार प्रजा मिली पाव नमे,
नहिं पाव पोसराय ठानीया का;
जग जिनका जीवन पाठ पठे,
सोई जीवन राजपुतानीया का………. 1
व्याभिचार करे दरबार कदी,
घर बहार करी धमकावती थी;
फिटकार सुनावती जींदगी में,
फिर नाथ कही ना बुलावती थी;
पति झारको आप रीझावती ना,
जगतारक राम रीझावती थी;
ऐसा पावन जीवन था जिनका,
सोई हिंद की राजपुतानीया थी………….2
अरी फोज चडे रणहाक पडे,
राजपूत चडे राजधानीया का;
तलवार वडे सन्मुख लडे,
के ते शीश दळेय जुवानीया का;
रण पुत मरे, मुख गान करे,
पय थान भरे अभिमांनीया का;
बेटा युद्ध तजे, सुनी प्राण तजे,
सोई जीवन राजपुतानीया का………….3
रण तात मरे सुत भ्रात मरे,
निज नाथ मरे, नहिं रोवती थी;
सब घायल फोज को एक करी,
तरवार धरी रण झुझती थी;
समशेर झडी शिर झीलती थी,
अरी फोज का पाव हटावती थी;
कवि वृंद को गीत गवावती थी,
सोई हिंद की राजपुतानीया थी……………4
निज पुत सोते बाल पालने में,
रघुनाथ के गायन गावती थी;
कही ज्ञान गीता समजावती थी,
भय मोत का साव भुलावती थी;
तलवार धरी कर झुझने का,
रण दाव का पाठ पठावती थी;
घर अंबिका थी, रण कालिका थी,
सोई हिंद की राजपुतानीया थी……………5
अभियागत द्वार पे देखती वे,
निज पुत समान जीमावती थी;
सन्मान करी फिर दान करी,
चित लोभ का लंचन मानती थी;
अपमांती थी मनमोह बडा,
सोई हिंद की राजपुतानीया थी……………6
नृप ताज में जीनकी लाज बडी,
राज-काज में ध्यान लगावती थी;
प्रजा सुख रहे, नव भुख रहे,
ऐसा बोल सदा फरमावती थी;
सब रैयत की फरियाद सुनी,
फरियाद की दाद दीलावती थी;
निज रीत के गीत गुंजावती थी,
सोई हिंद की राजपुतानीया थी……………7
रण काज बळे राजपुत चडे,
और द्वार खडे मन सोचती थी;
मेरा मोह बडा इसी काज खडा,
फिर शिश दडा जिमी काटती थी;
मन शेश लटा सम केश पटा,
पति देवको हार पेहनावती थी;
जमदुतनी थी, अबधुतनी थी,
सोई हिंद की राजपुतानीया थी……………….8
पति देव के तात को मात को तो,
निज मात-पिता मम मानती थी;
छोटे भ्रात के हित की मात समी,
पितरायो को पंख में रखती थी;
दासी दास पे मात का रोफ राखे,
उसे घात की बात न दाखती थी;
नहिं भोगनी थी, जगजोगनी थी,
सोई हिंद की राजपुतानीया थी………………9
आज वीर की, धीर की खोट पडी,
पडी खोट उदारान दानीया की;
प्रजापाल दयाल की खोट पडी,
पडी खोट दीसे मतिवानिया की;
गीता ज्ञान की, ध्यान की खोट पडी,
पडी खोट महा राजधानीया की;
सब खोट का क़ारण “क़ाग” कहे, पडी खोट वे
“राजपुतानीया की”……………10
-“भगतबापु” दुला भाया काग

Divyrajsinh Sarvaiya (Dedarda)