Tag Archives: Laghukatha

બુઝારું

Standard

(લઘુકથા)

દાદાજીનાં ઠસકાં અને પૃથ્વીશ ની રમતમાં આવતાં શબ્દો સિવાય વાતાવરણ ભારેખમ હતું.

કપિલાબેન, તેમનાં વૃધ્ધ સસરા, વિધવા મોટી વહુ ધરતી, પાંચ વર્ષનો પૌત્ર પૃથ્વીશ અને કપિલાબેનનો નાનો દિકરો આકાશ..બધાં જ ડ્રોઈંગરૂમમાં હતાં.

મોટાં દિકરા વ્યોમનાં આકસ્મિક મૃત્યુને બે વર્ષ થવાં આવ્યા.. આકાશનાં છૂટાંછેડાનો કેસ જે ત્રણ વર્ષથી ચાલુ હતો તે આજે કોર્ટે મંજુર કરી દિધાં.

વ્યોમનાં અવસાન બાદ ધરતી અને પૃથ્વીશનું શું ?? એ યક્ષપ્રશ્ન તો હતો જ, એમાં વળી છેતરપિંડીથી પધરાવાયેલી માનસિક રોગી નાની વહુથી છૂટકારો થયો એથી ખુશ થવું કે અંતે તો આકાશનું ઘર ભાંગ્યું એથી દુ:ખી થવું એ સમજાતું નહોતું.

આ બધાથી અજાણ નાનો પૃથ્વીશ ડાઈનીંગ સ્પેસમાં એની મસ્તીમાં રમતો હતો.ધરતીએ એને બે-ત્રણ વાર ટોક્યો, બેટા ગ્લાસ માટલા સાથે ના ટકરાવ ! માટલું ફૂટી જશે ! પૃથ્વીશ ડાઈનીંગ ચેરને ધક્કો મારી પાણીયારાં પાસે લઈ ગયો. ઉપર ચડીને માટલું ખોલી નાખ્યું.

હવે ધરતીએ ગુસ્સે થઈને બુમ પાડી- ઉભો રે’જે ! મમ્મીનો બદલાયેલો રણકો ઓળખતો પૃથ્વીશ દોડીને કમ્પાઉન્ડમાં રમવા જતો રહ્યો.

રૂમમાં પાછી શાંતિ પથરાઈ.

કૈંક નિર્ણય પર પહોંચ્યા હોય એમ કપિલાબેન ઉભા થયાં. પાણીયારે જઈ પૃથ્વીશે નીચે મુકેલું બુઝારું પાછું ગોળા પર ઢાંકતાં મક્કમ પણ મુલાયમ અવાજે બોલ્યાં !
ધરતી ! બેટા મારી એક વાત માનીશ ? બીજી વાર મારી વહુ બનીશ ?

આકાશ અને ધરતીની નજરો ટકરાઈ ! ધરતીનાં ચહેરા પર આશ્ચર્ય પ્રગટ્યું ! ધીમે ધીમે એ આશ્ચર્ય અહોભાવ અને આદરમાં પલટાયું. કપિલાબેન સાથે મેળવવા ઉઠાવેલી નજર લાગણી અને સ્ત્રીસહજ લજ્જા બન્નેનાં ભારથી પાછી ઝૂકી ગઈ.

ખુણાંની સેટી પર સુતેલાં સસરાની આંખોમાં એક અવર્ણનિય ચમક આવી અને બે વૃધ્ધ આંખો ભીની થઈને સંતોષપૂર્વક ખુલ્લાં પડેલાં ખોરડાં પર ઢાંકણ ઢંકાતું જોઈ રહી.

~ ડૉ.મનોજ જોશી ‘મન’
( જામનગર )

બુઝારું = ગોળા/માટલાનું ઢાંકણ

Advertisements